Fikriyat
Bizim nesil için usta çırak ilişkisi

Bizim nesil için usta çırak ilişkisi

“Bizim nesil” ‘i açıklığa kavuşturmak adına usta çırak ilişkisine geçmeden önce bazı bilgiler ve tanımlamalar vermem gerekiyor. M:Metrics araştırma şirketi vaktiyle kuşakları kategorilere ayıran bir araştırmaya imza attı. Bu araştırma sonucunda nesillere Y, Z ve M kuşakları isimlerini taktı. Her kuşağın kendine özgü özellikleri var. Dikkat çeken ise bu üç kuşağın dönem olarak ard arda gelmesine rağmen birbirinden çok farklı olmasıdır. Metrics’in araştırma raporlarına göre kuşakların kişisel özelliklerine bir bakalım:

Y Kuşağı : 1980 ve sonrası doğumlu olanlara deniliyor. Y kuşağı denmesinin sebebi ise her şeye evet diyen bir kuşak olmasından kaynaklanıyor. Generation YES! “Her şeye evet diyen, imkanı olduğunda ihtiyacı olmasa dahi her gördüğünü alan.” nesil olarak tanımlanıyor.

Z Kuşağı : Bizim kuşak! 20. Yüzyılın son on yılında doğanlara deniliyor. Bu kuşakta olanlar genel olarak sadakatsiz, tatminsiz, maymun iştahlı olarak tanımlanıyor. Aynı anda bir kaç iş yapacak ya da hiç iş yapmak istemeyecek, her an vazgeçme potansiyeline sahip, coğrafi sınır tanımayan, mücadeleden bihaber nesil olarak konumlandırılıyor. Allah belamızı vermiş!

M Kuşağı : Bu kuşak bizim neslin kendi içinde bölünmesi gibi düşünebiliriz. Daha çok 2000’lerin çocukları diyebiliriz. Yani tamamen dijital olarak büyüyen, dijital ile doğar doğmaz tanışan tehlikeli nesil!

Şimdi yazının asıl konusuna dönelim. Çeyrek asır olmasına bir yıl kalan hayatımda ortaokul, şimdi ki adıyla ilköğretimden bu yana bir şekilde bir çok yaz dönemini çalışarak geçirdim. İlk iş hayatım Malatya’da yaşadığımız dönemde “kendi paramı kazanıp kames top” almak için mahallenin pazarında cami çeşmesinden doldurduğum suyu satmakla başladı. Kames top deyip geçmeyin. O zamanların fiyat/performans açısından en iyi futbol topuydu. Neyse, neticede üç kuruş para kazandım ona da top almadım gittim meyve filan aldım. Geçti gitti. O dönem su işinde gelecek görmeyince bıraktım. Sonra yıl 2005 oldu ve su sektörü patladı. 🙂 İlk çıraklığım ise babamın yanında oldu. Evin her türlü tamir, tadilat, boya-badana işlerini yapan Reis‘in dirseğinin dibinde getir-götürle başladım. Kısa sürede ev boyanırken kapı kestirmesi alacak seviyeye geldim. Şahsi kanaatim bir çocuğun, gencin ilk ustasının babası olması yönündedir. İnsan mücadeleyi en iyi onu kayıtsız şartsız seven insandan öğrenir diye düşünüyorum.

Devamını oku